Zabawy na Wielkanoc

Przyroda budzi się do życia i nadchodzą święta wielkanocne. Z tej okazji przygotowałam zestaw kart pracy z różnymi zadaniami dla dzieci w wieku przedszkolnym, które zamieszczam w zakładce Autorskie materiały do pobrania. Miłej zabawy!

Ćwiczenia słownika czynnego i biernego

W dobie e-maili i sms-ów rozwijanie słownika biernego i czynnego jest niezwykle ważne. Dzieci i młodzież czytają coraz mniej książek, co przekłada się na ubożenie ich słownictwa. Również osoby po urazach czaszkowo-mózgowych muszą niejednokrotnie na nowo odbudowywać swój słownik.

W tym miejscu warto przypomnieć, jaka jest różnica między słownikiem czynnym, a biernym.

Słownik bierny to zasób słów, których znaczenie dana osoba rozumie, ale nie wszystkich z nich używa na co dzień w swoich wypowiedziach. Są to słowa, które przyswaja jako odbiorca wypowiedzi. Natomiast słownik czynny zawiera wszystkie te słowa, które dana osoba rzeczywiście stosuje w mowie i piśmie. To zasób słów, którymi dysponuje jako nadawca wypowiedzi.

W zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieściłam karty pracy, które obejmują desygnaty z kategorii: owoce - jabłko, zwierzęta - pies i napoje - woda. Należy podać cechy zmysłowe, funkcjonalne, metafory i związki frazeologiczne związane z tymi obiektami.

Europejski Dzień Logopedy

Wczoraj, 6 marca we wszystkich krajach Unii Europejskiej obchodzony był Europejski Dzień Logopedy. Uznałam, że z tej okazji warto bliżej przyjrzeć się temu wyjątkowemu 😊 zawodowi, chociażby dlatego, że osobiście daje mi dużo radości i satysfakcji.

Aby być dobrym logopedą nie wystarczy mieć wykształcenia kierunkowego i dużego zasobu wiedzy. Trzeba posiadać jeszcze pewne cechy charakteru i osobowości, które są niezbędne do wykonywania tego zawodu.

Po pierwsze logopeda musi szanować swojego pacjenta niezależnie od tego czy jest to dziecko czy osoba dorosła. Praca logopedy to na ogół praca jeden na jeden, a więc ważne jest, aby nawiązać odpowiednią relację z pacjentem. Od tego będą zależeć w dużej mierze postępy terapii.

Po drugie logopeda musi być odpowiedzialny. Od momentu podjęcia pracy z pacjentem logopeda uczestniczy w jego procesie terapeutycznym. Ma obowiązek rzetelnie przeanalizować sytuację pacjenta, przeprowadzić wywiad z rodzicem lub z nim samym, zdiagnozować problem związany z jego wymową lub komunikacją.  Następnie musi w sposób profesjonalny, ale zrozumiały dla pacjenta lub jego opiekuna, przekazać wyniki diagnozy i nakreślić plan dalszej współpracy i terapii. Jest to jeden z trudniejszych momentów w pracy logopedy.  

Po trzecie logopeda musi być empatyczny. Zdolność odczuwania stanu emocjonalnego drugiego człowieka  jest nieodłącznym elementem w pracy logopedy. W trakcie zajęć musi rozpoznawać emocje pacjenta i reagować na nie. Zwłaszcza jest to konieczne w pracy z osobami dorosłymi po urazach czaszkowo-mózgowych. Często tacy pacjenci nie mogą pogodzić się ze swoim stanem zdrowia, utratą zdolności mówienia bądź rozumienia mowy lub zaburzeniami funkcji poznawczych. 

Po czwarte logopeda musi być elastyczny i kreatywny. Każdy pacjent jest inny, a więc logopeda staje za każdym razem przed nowym wyzwaniem. Musi dostosować sposoby i formy pracy do każdego pacjenta indywidualnie. Oprzeć je na jego zainteresowaniach, dostosować do wieku i możliwości. Niejednokrotnie musi wykazać się ogromną kreatywnością zwłaszcza w pracy z dziećmi, bo przecież w tym przypadku terapia poprzez zabawę przynosi najlepsze efekty. Zajęcia dla małych pacjentów nie mogę być nudne, monotonne. Logopeda musi być pomysłowy, sięgać po różne formy plastyczne i muzyczne, aby zainteresować i uaktywnić dziecko, a jednocześnie osiągnąć cel terapeutyczny.

Po piąte logopeda musi posiadać chęć stałego pogłębiania wiedzy i rozwijania swoich umiejętności, bo przecież jak mówił Goethe "Kto nie idzie do przodu, ten się cofa". Logopedia jest nauką, która dynamicznie rozwija się. Opracowywane są nowe metody terapii, tak aby praca z pacjentem była jeszcze bardziej efektywna.  

Detektywi w akcji - ćwiczenia percepcji wzrokowej

Percepcja wzrokowa to zdolność rozpoznawania, różnicowania i interpretowania bodźców wzrokowych. 

Wyróżnia się pięć aspektów percepcji wzrokowej, które mają znaczący wpływ na zdolność uczenia się u dzieci. Są to:

- koordynacja wzrokowo-ruchowa,

- stałość spostrzegania,

- spostrzeganie figury i tła,

- spostrzeganie stosunków przestrzennych,

- spostrzeganie położenia przedmiotów w przestrzeni.

W zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieściłam dwie karty  pracy (wersja łatwiejsza kolorowa i wersja trudniejsza czarno-biała) poświęcone usprawnianiu percepcji wzrokowej. 

Zimowe zabawy - zajęcia logorytmiczne w przedszkolu

Wiersz Marii Konopnickiej "Zła zima" świetnie nawiązuje do tegorocznej zimy - równie mroźnej i śnieżnej. Ale przecież zima to nie tylko śnieżyce, zawieje i mróz szczypiący w nos. To także szalone zabawy na śniegu. 

W zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieściłam scenariusz zajęć logorytmicznych "Zabawy zimowe". 

Utrwalanie głoski SZ w świątecznym nastroju

 

Dzieci z niecierpliwością czekają na święta Bożego Narodzenia. Z chęcią wykonują ozdoby choinkowe, śpiewają piosenki o zimie, św. Mikołaju i choince.  Możemy to z powodzeniem wykorzystać w pracy terapeutycznej z dziećmi. 

W Zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieszczam szablon tradycyjnego łańcucha choinkowego. Na paskach umieszczone są wyrazy z głoską SZ w nagłosie, śródgłosie i wygłosie. Dziecko ma za zadanie powtórzyć słowo i skleić ogniwo łańcucha. Materiał jest dostępny w wersji czarno-białej.

Kategoryzacje tematyczne - List do świętego Mikołaja

Kategoryzowanie to umiejętność porządkowania elementów do różnych zbiorów. W ten proces zaangażowana jest zarówno lewa, jak i prawa półkula mózgu.

Podczas kategoryzowania bierze się pod uwagę cechy wspólne przedmiotów, ale także różnice między nimi. Najprostsze kategoryzacje opierają się na cechach fizycznych przedmiotu, tj. kolorze, wielkości i kształcie. Są to tzw. kategoryzacje atematyczne. 

Umiejętność kategoryzacji tematycznej kształtuje się u dziecka począwszy od czwartego roku życia i stale się doskonali. Dziecko zaczyna dostrzegać w przedmiotach podobieństw w ich działaniu, zastosowaniu. Umiejętność ta wymaga przetwarzania lewopółkulowego. 

Czterolatek będzie potrafił pogrupować przedmioty, które należą do zupełnie różnych klas pojęć. Takich, które znacznie się od siebie różnią, np. ZABAWKI - UBRANIA. Dziecko starsze dostrzeże bardziej subtelne różnice i prawidłowo przyporządkuje obrazki do klas, np. OWOCE - WARZYWA.

W zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieściłam karty pracy poświęcone kategoryzacji tematycznej. Dołączone obrazki należą do klas pojęć: ZABAWKI, NARZĘDZIA, OBUWIE, UBRANIA.  

Taczka czy kaczka? - ćwiczenia słuchowe dla osób dorosłych z zaburzeniami słuchu fonematycznego (część II)

Przykładowa strona opracowania

 

W zakładce Sklep jest już dostępna do kupienia druga część materiału ćwiczeniowego przeznaczonego dla osób dorosłych borykających się z zaburzeniami słuchu fonematycznego. Tym razem materiał opiera się o rymy dwusylabowe. Opracowanie podzielone jest na część słowną i część słowno-obrazkową. Część słowno-obrazkowa zawiera 50 kolorowych fotografii wraz z podpisami, co stanowi bogaty zbiór ćwiczeń, które można wykorzystać na różne sposoby.

Zachęcam do zapoznania się z opracowaniem. 

 

25 listopada - Dzień Pluszowego Misia

25 listopada na całym świecie obchodzony jest Dzień Pluszowego Misia. To wyjątkowa zabawka, ukochana przez niejedną dziewczynkę i chłopca, nawet więcej - wierny przyjaciel z dzieciństwa. Wysłucha, pocieszy i otrze łzy w potrzebie.

Niezwykłość pluszowego misia zajmuje znaczące miejsce w literaturze dziecięcej. Wystarczy przytoczyć powieści autorstwa Alana Alexandra Milne'a z 1926 roku z kultową już postacią Kubusia Puchatka. Zasięg międzynarodowy zyskała także postać Misia Paddingtona, która została stworzona przez angielskiego pisarza Michaela Bonda w 1958 roku. Autor napisał pierwszą książkę zainspirowany maskotką, którą podarował żonie dwa lata wcześniej. Przygody Kubusia Puchatka i Misia Paddingtona trafiły na szklany ekran w formie filmów animowanych i fabularno-animowanych.

My natomiast możemy pochwalić się Misiem Uszatkiem, który przez ponad 10 lat (od 1975 do 1987 roku) był bohaterem animowanego serialu telewizyjnego Studia Małych Form Filmowych Se-ma-for w Łodzi. Miś Uszatek bawił i uczył przyjaźni, tolerancji i zasad dobrego zachowania.

W wytwórni Se-ma-for w latach 1968-1974, dzięki staraniom francuskiego producenta Alberta Barillé, powstał serial lalkowy Przygody Misia Coralgola. Postać misia została stworzona przez francuską pisarkę Olgę Pouchine w latach 50. XX wieku.

Pomnik Misia Coralgola
w Łodzi
źródło: radiolodz.pl

Pomnik Misia Uszatka
w Łodzi.
źródło: polskaniezwykla.pl

W związku z tym trudno nie świętować Dnia Pluszowego Misia w przedszkolu czy żłobku. Ja również obchodzę ten dzień z przedszkolakami i zachęcam do tego innych. 

W zakładce Autorskie materiały do pobrania zamieściłam scenariusz zajęć logorytmicznych dla mieszanej grupy przedszkolnej. 

Czasem słońce, czasem deszcz - sekwencje pogodowe

W zakładce Autorskie materiały do pobrania są dostępne karty pracy dotyczące sekwencji (naśladowanie, kontynuacje, uzupełnianie, samodzielne układanie sekwencji). Są dostępne w wersji kolorowej i czarno-białej. Tematem przewodnim jest pogoda. 

Zachęcam do ich pobrania i wykorzystywania w pracy z dziećmi.

Owocowe sekwencje

W zakładce Autorskie materiały do pobrania są dostępne karty pracy dotyczące sekwencji (naśladowanie, kontynuacje, uzupełnianie, samodzielne układanie sekwencji). Tematem przewodnim są owoce.

Zachęcam do ich pobrania i wykorzystywania w pracy z dziećmi.

Zabawy z dzieckiem do drugiego roku życia

Zabawa jest nieodłącznym elementem życia dziecka. Pełni funkcję edukacyjną w jego rozwoju. Dzięki zabawie dziecko poznaje otaczający go świat, odkrywając go przede wszystkim za pomocą zmysłów. Dlatego tak ważne jest, aby stymulować zmysły dziecka od pierwszych dni jego życia. Podczas zabawy dziecko jest swobodne, spontanicznie artykułuje najpierw pojedyncze dźwięki, a później słowa. Bezpośrednio wyraża swoje emocje. 

Zabawy z dzieckiem do 24 miesiąca życia polegają głównie na wszechstronnym usprawnianiu dziecka, nawiązywaniu z nim więzi emocjonalnej. Mają stymulować jego motorykę i koordynację wzrokowo-ruchową. Powinny być dostosowane nie tyle do wieku dziecka, co do jego indywidualnych możliwości rozwojowych.

 

Pierwszy - czwarty miesiąc życia:

• mówienie do dziecka z uśmiechem podczas czynności pielęgnacyjnych, pochylanie się nad nim, przytulanie,
• poruszanie kolorowych przedmiotów 15 - 30 cm nad oczami niemowlęcia (dziecko śledzi wzrokiem przedmiot),
• wkładanie do rączek dziecka grzechotki,
• zawieszanie nad dzieckiem zabawki tak, aby mogło poruszać ją rączkami.

zawieszanie nad dzieckiem zabawki tak,
aby mogło poruszać ją rączkami

Czwarty - szósty miesiąc życia:

• śpiewanie, ciche włączanie spokojnej muzyki, zabawy dźwięczącymi i piszczącymi zabawkami,
• pobudzanie do przewrotu na bok, brzuszek i plecy przy pomocy kolorowej lub dźwięczącej zabawki,
• zachęcanie do opierania się na nóżkach,
• pobudzanie do chwytania dużych, kolorowych zabawek,
• podawanie po jednej zabawce do każdej rączki,
• śledzenie zabawek przez dziecko siedzące na kolanach dorosłego, np. obserwacja autka poruszanego po stole,
• pobudzanie do gaworzenia i śmiechu poprzez gaworzenie do dziecka i powtarzanie zabaw wywołujących śmiech.

  

  zachęcanie do chwytania dużych, kolorowych zabawek
  

Szósty - dziewiąty miesiąc życia:

• zachęcanie do raczkowania poprzez odsuwanie kolorowej zabawki - dziecko próbuje podążać za nią,
• zabawa poruszającymi się po stole zabawkami,
• toczenie piłki,
• zabawy z instrumentami (bębenkiem, bąkiem, dzwonkami),
• podawanie do rączek zabawek o dwóch różnych kształtach,
• zachęcanie do przekładania zabawki z jednej rączki do drugiej,
• zabawa w chowanego przy pomocy pieluszki "A kuku!",
• zabawy paluszkowe, np.: "Kosi-kosi", "Idzie rak",
• zabawy rozwijające mowę:
• wydawanie polecenia daj mi.. połączone z gestem wyciągniętej ręki,
• wprowadzanie wyrażeń dźwiękonaśladowczych w działaniu, np.: podczas rzucania piłki "Baach!",
• zabawy z lalką i misiem - nauka rozumienia mowy (łączenia słowa z przedmiotem).

zabawy z lalką

zabawy z misiem

Dziewiąty - dwunasty miesiąc życia:

• pobudzanie do stawania, chodzenia, prowadzenie dziecka za obie, a następnie za jedną rękę,
• zachęcanie do wkładania przedmiotów do wiaderka,
• rzucanie i popychanie piłki,
• dopasowywanie części składowych zabawki,
• wysypywanie z wiaderka klocków,
• klaskanie w rączki dziecka,
• zabawa przedmiotami grającymi,
• zachęcanie dziecka do mówienia poprzez wspólne oglądanie książeczek,

zachęcanie dziecka do mówienia
poprzez oglądanie książeczek

• pokazywanie i zachęcanie do wskazywania i nazywania części ciała na lalce bądź misiu i na dziecku,
• kierowanie do dziecka prostych poleceń powiązanych z gestem (przynieś, daj, pokaż),
• pobudzanie dziecka do rozpoznawania na obrazkach zwierząt domowych oraz wiejskich i naśladowanie ich odgłosów.

Dwunasty - dwudziesty czwarty miesiąc życia:

• budowanie wieży z klocków,
• układanie klocków w pociąg,
• bazgranie na papierze,

bazgranie

• ciągnięcie zabawki za sznurek,

ciągnięcie zabawki za sznurek

• samodzielne picie z kubeczka (lala pije i ty pijesz),
• kopanie piłki,
• nawlekanie dużych koralików na sznurówkę,
• zabawy z sorterem - wkładanie przedmiotów o odpowiednich kształtach w otwory układanki,

nawlekanie dużych koralików

zabawy z sorterem

• próby wchodzenia po schodach,
• zabawy w naśladowanie czynności dorosłych,
• stosowanie trudniejszych poleceń kierowanych do dziecka, np: Połóż misia na stole.,
• zachęcanie dziecka do śpiewania i mówienia podczas zabawy - wprowadzanie do słownika dziecka nowych wyrażeń dźwiękonaśladowczych i słów. 

Najlepsze zabawki na tym etapie rozwoju dziecka to te, które można popychać, ciągnąć, składać, łączyć, uderzać i na których można grać i jeździć. Nie ma jednak takiej zabawki, która mogłaby zastąpić bezpośredni kontakt z kochającą osobą dorosłą. Budowanie więzi z dzieckiem i dawanie mu poczucia bezpieczeństwa jest najważniejsze.

Literatura:

1. Cieszyńska-Rożek J., 2013, Metoda Krakowska wobec zaburzeń rozwoju dzieci. Kraków:  Wydawnictwo Omega Stage Systems - ędrzej Cieszyński.
2. Hołyńska B., 1978, Zabawy rozwijające mowę dziecka, Warszawa: Instytut Wydawniczy CRZZ.
3. Pulkowska E.(tłumacz.), 2008, Chcę się bawić. Praktyczne propozycje zabaw dla małych dzieci, Warszawa: Fundacja Rozwoju Dzieci im. A.J.Komeńskiego.

Liczymy zwierzęta na farmie

W zakładce Autorskie materiały do pobrania czeka na wszystkich chętnych kolejna pomoc logopedyczna. 

Tym razem są to dwie karty pracy tematycznie związane ze zwierzętami żyjącymi na wsi. W  wersji łatwiejszej dziecko musi rozpoznać zwierzęta po ich cieniach, a następnie je policzyć. W wersji trudniejszej dziecko ma za zadanie odgadnąć, jakie są to zwierzęta po ich zarysach i również podać ich ilość.

Wersja łatwiejsza

Wersja trudniejsza